To właśnie stan amazed –
stan zachwytu
Zapraszam Cię do niego.
*amazed (ang.) = zachwycona, zadziwiony, zdumiona, onieśmielony
Stan błogiego połączenia ze sobą, światem, życiem. Łagodnego zachwytu, optymizmu i zaufania. Bycia w zgodzie ze wszystkim.
Może już go znasz. Może pojawia Ci się od czasu do czasu. Może czujesz, że nigdy go nie doświadczyłeś/aś.
Ja uczę się być w nim na stałe. Uczę tego innych. Bo to nasz stan naturalny.
Nie zawsze łatwy do osiągnięcia. Wymaga połączenia z naszą duchowością. A my boimy się, że kiedy do niej zapukamy, to nikt nam nie odpowie.
Odpowie. Zapraszam do Amazed:)
Jestem twórczynią Amazed.
Nazywam się Małgorzata Żukowska. Łączę dwa światy – życie i duchowość.
Życie prowadzi mnie do duchowości, a duchowość do dobrego życia.
Tworzę tę przestrzeń dla Ciebie i dla mnie, aby wspólnie poszukiwać i komponować nasze własne duchowe podłączenie.
Po to, aby nam się pięknie, prosto i prawdziwie żyło.
Jak się dostać do tego stanu i pozostać w nim na stałe?
Do Amazed prowadzą cztery kroki. Widzę je na swojej drodze, widzę u moich klientów coachingowych.
1. Jesteś bezpieczna/y – gdziekolwiek jesteś i w jakiejkolwiek jesteś sytuacji. Wymaga to szerokiej perspektywy, zaufania do tego, co niewidoczne.
2. Jesteś połączona/y – wiesz, że jesteś nieodłączną częścia wielkiej całości, jesteś połączony z czymś znacznie większym od siebie.
3. Jesteś wolna/y – wolność jest Twoim prawem, masz wybory i korzystasz z nich. Działasz na ich poczet.
4. Jesteś Amazed – zachwycona/y – kultywujesz spokój, żyjesz w prawdzie, zachwycie, fascynacji i w podłączeniu do wielkiej magii.
Blog Amazed
Blog bardzo osobisty. Tworzę go w poszukiwaniu własnego kodu duchowości.
Dzielę się tu moimi przeżyciami, przemyśleniami i odczuciami.
A Ciebie zapraszam do lektury lub oglądania w poszukiwania Twojego własnego kodu duchowości.
I do życia po swojemu.
Nie chce mi się nic. Jak poradzić sobie z lękiem i wrócić do siebie
Nie chce Ci się nic i czujesz lęk bez wyraźnego powodu? Przeczytaj, jak poradzić sobie z lękiem, odzyskać spokój i wrócić do siebie dzięki uważnej obecności.
Elegia o Lubie i Wierze
Piętnaście lat temu zapukałam do drzwi małej chaty w Chomontowcach. Otworzyły mi dwie siostry – maleńkie, ubrane na czarno, jak postacie z baśni. Luba i Wiera. Ta elegia jest o nich.
O lesie
W lesie gubię tożsamość. Nie mam historii ani przyszłości. Nie jestem opowieścią. W lesie jestem… lasem. Jestem drzewem, mchem, żukiem. Zapachem. Wilgocią. Szelestem. Szumem. Ciszą. Las kasuje wszystkie moje kłopoty, nerwice, lęki. Rozpływa mnie, rozpuszcza. Las mnie widzi. Las mnie…